Archive from October, 2013
Oct 19, 2013 - ΠΟΙΗΤΙΚΑ    Comments Off on Το κάθε εγώ ως έχει

Το κάθε εγώ ως έχει

Τέλειο, συμμετρικό, καθαρό όλο αυτό που αναζητώ μα δεν το βρίσκω.Ανησυχώ πολύ μήπως μάταια το ψάχνω και χάσω κάτι από εμένα.

 

Είναι ωραίο, σαγηνευτικό και με θαμπώνει αυτό το όνειρο που είδα χθες.Ταξίδεψα εκεί στο ενδιάμεσο και ήθελα πολύ να πιστέψω πως είναι αλήθεια.

 

Το θυμάμαι ακόμα και νιώθω ένα κύμα να με διαπερνά.Ήταν σαν ένα συναίσθημα αυτογνωσίας να με γέμισε, «αυτό θέλω» σκέφτηκα.Η γνώση με έκανε να νιώθω ολοκληρωμένη, η αυτοπεποίθηση που μου έδινε με πλημμύρισε.Έτσι θέλω να νιώθω πλήρης, βέβαιη.

 

Ξύπνησα όμως και το όνειρο πια δεν ήταν αλήθεια, ήμουν πάλι απλώς εγώ.Και δεν μου άρεσε και με έτρωγε και δεν ήθελα πια το πράγμα να είναι πράγμα και η αλήθεια να είναι αλήθεια.

 

Ήθελα να είμαι αυτή που ένιωσα ότι μπορώ να γίνω κάπου ανάμεσα στο όνειρο και στο μεταξύ.Πόνεσα βαθιά μέσα μου και ας ένιωσα πως αυτό είναι γελοίο και κουτό.

 

Πώς γίνεται να θαύμασα αυτό το κορίτσι;Γιατί θαυμάζω ένα είδωλο; Αντί για εμένα;

 

Και τότε ξαφνικά ένα χαμόγελο σχημάτισε η πληγωμένη μου καρδιά.«Αν ήσουν αυτό το είδωλο που τόσο λαίμαργα έτρωγες με τα μάτια σου, δεν θα ένιωθες τους παλμούς σου….

Θα ήσουν κρύα, ομοιόμορφη, τέλεια όπως ακριβώς ονειρεύτηκες… αλλά άψυχη, κούφια απλά ένα τέλειο αποτύπωμα, μα τίποτα παραπάνω»

 

Η γνώση όμως που ένιωθα σαν προέκταση του εαυτού μου, δεν μπορεί να ήταν και αυτή κάλπικη.Σίγουρα δεν ήταν κάλπικη, απάντησα μόνη μου γιατί η συνειδητοποίηση της δικής μου αλήθειας ήταν πια ξεκάθαρη σε μένα.

 

Η ελπίδα μου είναι ότι θα γίνω όσα θέλω, θα είμαι αυτό που θέλω, γιατί το επιδιώκω, γιατί μπορώ, γιατί ακόμα και αν δεν είμαι εγώ τέλεια, μπορώ να τείνω στα όρια των ονείρων μου, στο άπειρο μέχρι εκεί που αντέχω να πάω.

 

Είναι ο κόπος μου για την επίτευξη του αδυνάτου που θα με σπρώχνει να σπάσω το φράγμα μεταξύ εφικτού και ανέφικτου.Είναι αυτό το ανεξήγητο πάθος για την τελειότητα που θα με κάνει να δω το ατελές τέλειο και το τέλειο ατελές, γιατί η αλήθεια είναι μία, γιατί εγώ είμαι μία, γιατί είμαι γνήσια και μοναδική, όπως όλοι άλλωστε.

 

Το τέλειο πήρε μορφή, δεν ήταν πια αυτό το άψυχο που νόμιζα για όμορφο, ήταν όλο αυτό που είμαι και οι δυνατότητες αυτού που θα μπορούσα να γίνω αν το θελήσω.

Εγώ και το κάθε εγώ ως έχει.

Τέλειο.

 

Μ.Κ.

 

 

Oct 11, 2013 - ΠΟΙΗΤΙΚΑ    Comments Off on Αυτό που είσαι, μη το φοβάσαι

Αυτό που είσαι, μη το φοβάσαι

Είσαι ένας υπέροχος άνθρωπος, είσαι όμως κλειδωμένος, φυλακισμένος σε ένα σώμα που αποπνέει ελευθερία. Τι απάτη!

Είσαι πνεύμα ανήσυχο, είσαι όμως σιωπηλός, τα λόγια σου δεν βγαίνουν όπως τα θες. Τι κρίμα!

Είσαι χαμογελαστός άνθρωπος, είσαι όμως μες την θλίψη, ανήμπορος και αδύναμος να χειριστείς τις δικές σου πίκρες. Τι κάνεις;

Γίνε αυτό που είσαι προορισμένος να γίνεις. Τόσα ταλέντα, τόσο μυαλό, τόση εξυπνάδα, γοητεία και ομορφιά σε σένα δόθηκαν μα τα πετάς όλα. Τα πετάς όλα γιατί κρατάς μέσα σου όλα αυτά που σε πληγώνουν και το κάνεις αυτό γιατί φοβάσαι να εκτεθείς σ’ όλα αυτά που σε στοιχειώνουν. Μα τα στοιχειά δεν φεύγουν αν δεν τα διώξεις, αν δεν πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου, αν δεν ενεργήσεις. Έτσι παθητικός όπως προσπαθείς τόσο πολύ να είσαι, με το πάγωμα του πόνου και της θλίψης σου, προσθέτεις κιλά στο ήδη βεβαρημένο σου φορτίο. Δεν θέλει η ζωή να είσαι υπεράνθρωπος. Θέλει να είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις όλα αυτά που με τόσο κόπο και μεθοδικότητα αποφεύγεις.

Συστηματικά, συνέχεια ένας καπνός θολώνει τον πόνο σου, η φωτιά όμως σε καίει. Και η φωτιά με τα χρόνια που περνούν γίνεται σαράκι και σε τρώει. Οι στιγμές φεύγουν γρήγορα, τόσο γρήγορα όπως και όταν ήρθαν, φεύγουν προτού καταλάβεις ότι ήρθαν. Και συ χάνεις τις στιγμές σου. Ο χρόνος δεν θα σταματήσει να κυλάει, δεν θα σε περιμένει να φτάσεις. Θα σε φτάσει εκείνος και μπορεί τελικά όταν φτάσεις εκεί που σε πήγε, να θυμηθείς σαν να ξύπνησες μόλις από όνειρο, ότι δεν ήθελες να φτάσεις εκεί. Θα είναι αργά. Τα ταλέντα σου, οι δυνατότητες σου, οι ικανότητες σου δεν θα έχουν πια την ίδια λάμψη. Ξεθωριασμένα θα είναι με τον τόσο καπνό που άφησες να τα σκεπάσει γιατί δεν προσπάθησες να σηκωθείς στα πόδια σου. Γιατί δεν προσπαθείς;

Είσαι μωρό παιδί στο πόνο, είσαι άντρας στα χρόνια. Εκτίμησε τον εαυτό σου, ανέβα ψηλά εκεί που βαθιά μέσα σου το ξέρεις και ΣΥ ότι μπορείς να φτάσεις. Διώξε τους δαίμονες που σε έχουν πάρει στο κατόπι και μην τρέχεις άλλο. Αν ξέρουν κάτι καλά οι δαίμονες είναι να ακολουθούν αυτούς που τρέχουν να ξεφύγουν. Δεν βαρέθηκες να τρέχεις;

Ελεύθερος θα είσαι μόνο όταν καταφέρεις να έχεις φτερά και ρίζες. Ελεύθερος θα είσαι μόνο όταν συνειδητοποιήσεις ότι δεν υπήρχε λόγος να φύγεις από όλους και από όλα για να νιώθεις ελεύθερος. Είσαι ελεύθερος.

M.K.

Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com
%d bloggers like this: